Strony

poniedziałek, 22 października 2012

Dream

Dear Diary, jestem tutaj znowu. Dzisiaj rano weszłam na wagę...te cyferki zawirowały mi przed oczami i stanęły na jednej paskudnej liczbie. Nie sądziłam że doprowadzę się do takie stanu. Miałam nigdy nie przekroczyć tej bariery. A jednak... Pamiętniku, mimo wszystko lubię swoje ciało. Czas mnie tego nauczył. Pamiętam jak nienawidziłam siebie. Teraz to ma zupełnie inne znaczenie. Potrafię dojrzeć w sobie pozytywy. Potrafię cieszyć się ze swojej figury. Niemniej jednak miałam piękny dzień. Może dlatego, że pięknie się on zaczął już nocą, całkiem nieświadomie. Tak...to był jeden ze snów które zapamiętam.

   "Był wieczór. Właściwie trochę po zachodzie słońca. Z pewnością była to mroźna zima bez licznych oznak śniegu. Nasi rodzice dobrze się znali dlatego dzisiejszy wieczór spędziliśmy razem przy kolacji z Jego rodziną. Nie mieliśmy czasu porozmawiać ale już od pierwszego momentu poczułam to uczucie w żołądku. Usiadł koło mnie. Już w tym momencie nie mogłam chwycić powietrza. Co pewien czas jego ręka lądowała na mojej ręce, co pewnie czas jego ręka lądowała na moim udzie, co pewien czas jego ręka lądowała na moim biodrze. Moja skóra płonęła z każdym tym ruchem. Wszyscy byli zajęci rozmową i nie zauważali niczego niepokojącego. W pewnym momencie coś lub ktoś za hałasował na dworze. Wszyscy podeszli do okna. Nie pamiętam dokładnie co się tam działo ale w pewnym momencie ucichło ale nie do końca. Usiedliśmy z powrotem na brzegu kanapy. Wtedy On wstał i poszedł do mojego pokoju by stamtąd zobaczyć co się dzieje. Ja pod tym samym pretekstem poszłam za nim. W głowie miałam tylko jego twarz ale i tak skupiona byłam na tym co dzieje się na zewnątrz. Weszłam przez drzwi...Stał przed oknem lekko pochylony. Podeszłam by wyjrzeć przez okno, wtedy on odsunął się bym miała miejsce i lekko się wycofał. Spojrzałam przez okno ze skupieniem ale w głowie zadawałam sobie pytanie dlaczego te ruchy były takie oschłe. Wtedy odwróciłam się na pięcie i... Stał przede mną. Był wysoki. Stał lekko przygarbiony z twarzą skierowaną w moją stronę. Dzieliło na zaledwie kilka centymetrów. Wtedy chwycił mnie w pasie, przyciągnął do siebie tak bardzo ,że stałam na jego butach...pochylił się i wtedy...przypomniało mi się że w korytarzu wisi lustro z którego dokładnie widać co dzieje się w sąsiednim pokoju. Na szczęście nikt się nie patrzył. Musnęłam ustami jego usta i wróciliśmy razem do salonu. To wszystko działo się w ułamkach sekund chociaż miałam wrażenie jakby czas się zatrzymał..."

Niestety nie było mi dane dokończyć tego snu. Ale właśnie to jest niesamowite w snach. Każdy jest inny i rzadko kiedy docieramy do finału.
See you soon.

środa, 19 września 2012

Day 1

Dear Diary, to był trudny i męczący dzień. W zasadzie nie wiedziałam czy mam siłę w ogóle się dzisiaj za to zabierać. Czasami zastanawiam się dlaczego tak na prawdę robię wszystko to co 'muszę' robić na co dzień. Chciałabym czymś Cię zaciekawić ale na całe moje nieszczęście dzisiejszy dzień absolutnie nie mogę zaliczyć do tych wartych uwagi. Może zamiast tego na wstępie powiem wszystko o czym chciałabym Cię poinformować. Tak jak widzisz...piszę do Ciebie. Traktuję tego bloga jako mój pamiętnik a Ty masz możliwość przeczytania tego co chcę dzisiaj z siebie wyrzucić. Oczywiście takie brednie mogą Cię kompletnie zniechęcić ale możesz też zostać i przeczytać do końca a przy dobrym humorze skomentować ten wpis. Ale wracając do początku. Wszystko co o mnie możesz się dowiedzieć znajduje się w zakładce 'Mirabella' (na górze). Teraz szybko przerwij czytanie i zajrzyj do tej zakładki. :)


Mirabella...to nie jest moje prawdziwe imię. Chce mimo wszystko pozostać anonimowa. Ale szczegóły chyba znasz jeżeli moja zakładka jest ci już znana. Nie lubię zanudzać na wstępie dlatego wszystko znajdziesz w jednej pigułce właśnie w tej karcie. Jeżeli chodzi o pierwszy wpis informacyjny to mam nadzieję, że odpowiednio się z niego wywiązałam. Dobranoc i Do zobaczenia.
See you soon.